A Story by Philip & Lies

 

Wat zij aan mij schreven

(Opmerking: Anneleen en Thomas gingen met Stories by Mabel in zee voor werkelijk élk detail van hun huwelijk. Hun ceremonie + de styling + de regie + het schrijven van hun eigen krant. Om me te verrassen én me te bedanken, schreven ze mij geen brief, maar stuurden ze me... jawel hoor, een eigen krant vol verhaaltjes over onze bijzondere samenwerking. eerlijk? ik vind dit behoorlijk waanzinnig, en de max.)

Lieve Lieke,
Hier zijn we dan... met een dank je wel voor alles!
Een simpel mailtje was niet op z'n plek vonden we.
Speciaal voor jou, in bijlage... “A story for Lieke!” (pdf)

Dikke zoenen
Thomas & Anneleen.

  1. [for more prettiness, dive into the slideshow below]


Wat ik over hen kan schrijven


(Opmerking: lieve allemaal, ik schrijf deze brief voor een keertje niet aan jullie. Deze brief richt ik aan een klein meisje. Ze heet Juline en alleen haar ouders wisten dat ze erbij was op hun huwelijksdag. Ze zat (stiekem en heel stilletjes) in de buik van haar mama, de dag dat die trouwde met haar papa. Zeven maanden na die zalige huwelijksdag werd ze geboren. En ik wil haar graag welkom heten...)

Lieve kleine Juline,

Je ouders trouwden op een niet normaal mooie dag in juni. Niet zo een zomerdag die plakkerig warm was, maar eentje die perfect was. De zon was er niet voor de vorm, maar ze warmde iedereen op. Je ouders werden samen wakker op de ochtend van hun huwelijk. Het was fris buiten die ochtend en de lucht was sterk overtrokken. Je papa checkte zijn buienradar wel een triljoen keer. In het draaiboek van de dag, stond opgenomen dat hij ontbijt zou halen. En zo kwam het dat hij een zakje croissants en koffiekoeken onopgemerkt de voordeur binnen duwde, terwijl je mama een bloemenkroontje in de haren kreeg. Gekleed in een sublieme donkerblauwe smoking, ging hij vervolgens gaan wachten aan een eeuwenoude abdijpoort. Op haar. Want de dag starten, dat wilden ze, jawel hoor, alleen met mekaar.

Je mama tikte op zijn rug en hij draaide om. Ik denk stiekem dat dat het moment was waarop de regen wist dat hij definitief moest opkrassen. Luttele seconden later, kwam je broer(tje) Oliver aangelopen. Strikje, bretellen, witte haren. Hij wist het toen nog niet, maar ik zou hem later meermaals toefluisteren dat hij om op te eten was. Om over je mama maar te zwijgen.

Je moet beslist gevoeld hebben dat die jurk van haar op haar lijf was gemaakt. En misschien was het toen wel dat je voor het eerst eucalyptus rook, verwerkt in het boeket dat ze droeg. Weet dat ze een perfectionist is, die mama van je. Weet dat je veel kan af lezen uit de stilte die ze soms laat en dat ze gek is op mooi papier, net als ik. Net als jouw geboorteaankondiging en die van je broer, verraadden die huwelijksuitnodigingen een neus voor mooie dingen. We zetten de toon, in wit, blauw, kraft en een streepje goud. Gasten konden voelen en lezen dat de dag zou opgebouwd worden met veel stijl. Het verhaal van jullie gezin als fundament. De mantra van de dag werd niks minder dan “ONS VERHAAL SAMEN”. Terug te vinden in alle kleine en grote dingen.

In de strakke hoge dinertafels, vol van pioenen. de duizend witte zakken die de nacht oplichtten. De zachte eiken blokjes die tafelnummers droegen, de doorleefde houten plankjes die leven brachten, temidden van die live cooking stands. Jullie Verhaal Samen werd vertaald in een krant. Die stond niet alleen mooi op de zorgvuldig gestylde tafels, maar ze waren meteen ook een souvenir dat meekon naar huis. Of hoe je ouders glimlachten bij de idee dat familie en vrienden de ‘morning after’ zouden starten met een Dafalgan, ontbijtgranen én jullie krant (en een handvol van de ‘hartjessnoepjes’ die je papa zo graag lust). Onderduiken in Jullie Verhaal Samen was onderduiken in de fijne hoofden van je ouders. Opmerken hoe je mama grinnikte en zei ze “tja, je vindt ze niet veel meer, maar wij zijn van die highschool sweethearts”. Zien hoe die papa van je omging met die kleine broer van je, op een manier die niet alle vaders en zonen kennen. Dan dacht ik, ‘wat als die fijne man ooit een dochter hebben zal ...’.

Je ouders trouwden niet met z’n twee, maar wel als gezin. Jullie liepen samen die heuvel op. Want gehuld in dikke winterjassen en rode neuzen vonden we vele maanden voor het huwelijk een weiland. Het uitzicht was wijds en toonde haspengouw op z’n mooist. Ik zag de ogen van je mama toen oplichten en je papa was meteen verkocht. Dit zou de plek worden voor jullie bijzondere verhaal. Jullie huwelijksceremonie. En ja hoor, een tractor trok honderd houten klapstoelen de heuvel op. Mijn kuiten (en die van mijn lieve helpers) protesteerden, maar damn, wat was het bijzonder. Witte linten en vlaggetjes dansten in de bomen en fel witte hortensiaplanten sierden het gangpad. Toegegeven, het was slikken, toen jullie kwamen aanlopen door een stel oude deuren, op de tonen van Lou Reed en zijn ‘Perfect Day’. Een perfecte ceremonie, propvol verhalen van eenieder die je ouders dierbaar is. Afgesloten met een fameus applaus én een regen van natuurlijke confetti (je mama vulde zakjes met zaadjes, vol van respect voor de natuur waarin we vertoeven mochten – de vogels fluiten er nog van!).

Lieve Juline, ik wil je graag welkom heten. Niet omdat het lijkt alsof ik je al een heel klein beetje ken (en omdat ik je komst al dagen nagelbijtend afwacht). Niet omdat ik weet dat je uit een gigantische berg graag zien bent gemaakt. Wel omdat ik blij ben dat je er bij was. Want je arriveert in een wereld die niet altijd even makkellijk is. En vaak is schoonheid zoek. Maar jij, jij was al getuige van de beste dingen die deze wereld in petto heeft, lang voor je écht arriveerde. En het zijn die ‘beste dingen, die ik je oh zo hard toewens.

Ik wens dat je verhaal er een mag zijn vol bijzondere hoofdstukken. Dat je meer dan eens zal mogen eten aan lange, mooie tafels. Dat je mensen om je heen hebt met wie je tot ’s ochtends kan dansen. Luid zingen op Florence & The Machine en af en toe schuifelen op een tegel, omdat dat fijn aanvoelt. Dat je mag opgroeien, gewapend met de hartelijke en vrijgevige inborst van je beide ouders en dat je hoofdstukken vult vol vuurwerk(stokjes), confetti, en overvloedig graag zien. Ik wens dat je broer naast je mag lopen, wanneer je je kuiten pijn doen van het klimmen.

Tot slot hoop ik dat je tuin ooit vol zal staan met fel witte hortensia’s en dat het gefluit van vogels je mag wekken. Dat je onbezorgd en volop mag dagdromen. Van warme juni dagen.

Liefs,
Lieke

 

 

CREDITS

Stories by Mabel was erbij als: ceremoniespreker | stylist | huwelijksregisseur | én we vertaalden het verhaal van anneleen en thomas naar een heuse krant– yay!

Fotografie: Het heerlijke duo Katrien en Ruben I www.sanamu.be
Locatie ceremonie + lunch: Het Karrehof
Locatie receptie + avondfeest: De Pachthoeve
Bruidsjurk Anneleen: Elise Hameau, te verkrijgen in het heerlijk unieke bruidswinkeltje Love, Sweet, etc. (Opmerking: maak er tijdig een afspraak want ze zijn sterk bevraagd. Ga je er langs? Bereid je dan voor en kijk door hun collecties, want je hebt 60 minuten voor een eerste pasbeurt. (en psssjjjttt. doe ze onze groetjes als je hen mailt of belt – we adore them)
Smoking bruidegom: Café Costume
Bruidsboeket + boutonnières: Flora Vida | Raf is een coole bloemist. We bezochten hem, brieften hem met veel precisie... en hij maakte Anneleen ongelofelijk gelukkig met haar natuurlijke bruidsboeket
Bloemenkroon Anneleen: Online winkel Nuage Coloré
Live muziek ceremonie + receptie: Zalige zangeres met haar man met gitaar | www.daganniek.be

TIP: Anneleen en Thomas wilden maximaal genieten van hun dag en hun kleine man er toch maximaal bij hebben. Ze zorgden voor een bevriende babysit, die zich de hele dag om de kleine man ontfermde. Ze gaf hem patatjes, terwijl grote mensen borrelden. Legde hem te slapen wanneer hij moe was. En tussenin? Dan kon hij blij bij Anneleen & Thomas zijn.


CEREMONIE + MUSIC MAESTRO PLEASE

Anneleen & Thomas versterkten hun verhaal samen met een aantal bijzondere muzikale verhalen:
Nummer 1 – Just A Perfect Day – Lou Reed
Nummer 2 - All of me - John Legend (psssjjjjtttt, dit was ook hun openingsdans)
Nummer 3 -  Ik zal je man zijn - Raymond van het Groenewoud (kippenvel!)
Nummer 4 – You’ve got the Love - Florence and The Machine

Stories by Mabel

Ms. Lieke Biesemans
+32 (0)472.99.68.44
lieke@storiesbymabel.be