A Story by Philip & Lies

 

Wat zij aan mij schreven

(...een paar weken na deze Wedding in The Woods ging de deurbel. De postbode overhandigde me een postpakket. Ik maakte al een eerste kleine dansje. En toen vond ik in die grote doos, een klein doosje met een bijzonder sierraad. Een stickje met de mooiste beelden. En kaartjes, met een wonderlijk mooie dank je wel. Ik dans nog steeds.)

Lieve Lieke,

Yes! We did it. Wat een mooie dag... Een om nooit te vergeten. De ceremonie was magisch, te danken aan jouw mooie, ontroerende verhaal met hier en daar een vleugje humor. YOU MADE OUR DAY. Onze gasten waren zo onder de indruk. Wat een goede keus hebben wij gemaakt door jou hiervoor te vragen, zei iedereen achteraf. Mensen vonden het ‘magisch’ en jou een ‘topper (op z’n Hollands). Zo hadden ze het nog nooit meegemaakt! Onze vrienden en familie voelden zich ook allemaal heel erg gewaardeerd.

We willen je graag via deze weg nog bedanken, because... you’re awesome! Wij vinden jou te gek. Een echte woordenkunstenaar, van allemaal losse woorden, bedacht door hen die ons zo dierbaar zijn, heb jij één mooi vloeiend verhaal van liefde gemaakt. We hadden ons geen mooiere ceremonie kunnen wensen, zo persoonlijk, zo mooi, grappig en ontroerend tegelijkertijd. Wij hebben er intens van genoten. We zijn je eeuwig dankbaar voor het schrijven van ons verhaal en het meewerken aan de MOOISTE DAG EVER.

Vandaar, voor jouw Lieke, iets uit Rotterdam. Een aandenken aan ons. Een sierraad gemaakt door een Rotterdamse ontwerper. Met de letter “L”. De L van “Liefste Lieke”, de L van “Love”.

Veel liefs,
Jamil, Stefanie, Sef, Philou en de neushoorn.

 

 

Wat ik over hen kan schrijven

Lieve allemaal,

Soms krijg ik ‘droge’ mailtjes binnen. Of ik prijzen kan doorsturen, en dan een korte dank je wel . Ik word daar steevast een beetje mistroostig van, vergeef me. Dan overvalt me het gevoel van gemiste kansen, want zelden of nooit worden factuele aanvragen, leuke verhalen. Lang leve dus die mailtjes die je doen jubelen, al wanneer je de subject-line van een mailtje leest... Stefanie schreef me aan op een doodgewone maandag. De subjectline ging als volgt: “Leuk jong stel zoekt vlotte/leuke/ontroerende/informele ceremonieel spreekster”. Ze zouden gaan trouwen op een bijzondere plek in de Veluwe. The Wedding in The Woods! (oh yeah baby), daar gingen ze voor. Een bruiloft, omgeven door bomen. Zo van die bomen die je ziet op de Stories by Mabel home page. Of hoe mijn pen toen al aan het dansen ging. Toeval zei u? Niks van. Het was kaboem, bats, boenk!

Misschien omdat deze twee jonge ondernemers een honger hebben in het leven, dewelke ik erg herkenbaar vind. Misschien omdat we mekaar leerden kennen via skype en het leek alsof ik naast hen op de bank zat. Misschien omdat Stefanie het toppunt is van stijl & charme en dat vertaalde in werkelijk elk aspect van hun “wedding in the woods”. Misschien omdat Jamil haar op handen draagt. En zij hem. Misschien omdat ze twee kindjes hebben om op te eten. Die kleine zoon die uren speelde in mijn keuken (en verliefd werd op een plastic neushoorn van mijn zoon), terwijl wij drietjes het script uittekenden voor hun ceremonie. Hun dochtertje dat ik voor het eerst zag, verstopt in de buik van Stefanie. Een tijd later, gehuld in een prachtig babyjurkje, zag ik kleine Philou glimlachen na dat knallende ja-woord van haar ouders. En die plastic neushoorn? Wel die verhuisde met eenzelfde brede glimlach naar hun huis en thuis in Rotterdam.

Het ongedwongen karakter van hun “wedding in the woods” overdonderde me. Kaboem, bats boenk! En liefde, dat bovenal. Met mooie brieven aan mekaar, nog voor ze mekaar voor het eerst zagen. Met een mannen-moment (lees: groom + groomsmen + whiskey&sigars) en een vrouwenmoment (lees: bride + bridesmades + bubbels), voor de ceremonie.... Daar liep ik dan, achteraan een colonne mooie mensen, de bossen in. Bij aankomst waanden we ons in een fata morgana. Een loper van tapijten, stunning backdrop, chesterfield om in weg te zakken – en ja hoor, pretpakketten, met echte zakdoeken, roltongen en serpentines. Samen met hun (te gekke) vrienden en familie mocht ik hun verhaal vertellen. Een verhaal dat werd opgebouwd op basis van een aantal sleutelwoorden, door elke spreker aangebracht. Daar hingen ze dan, die levensgrote sleutelwoorden, tegen een van de vele bomen.

Terugkijkend op hun verhaal, besef ik dat ik wat vergeten ben. Niet minder dan een trio woorden. In mijn dromen timmer ik ze eigenhandig tegen die boom. Zodat iedereen kan lezen:

Oprecht
Echt
Perfect.

Dat zijn zij.

Dat was the wedding in the woods.

Liefs,
Lieke

 

Credits:
Stories by Mabel was erbij als ceremoniespreker – yay!
Fotografie: Nicoline Rodenburg I www.liefdeskiekjes.nl
Locatie: Landgoed Sollewerf
TIP: ik had het grote genoegen om de wedding & event nanny’s te leren kennen van La Nou Nou. Heerlijk om Eva en haar collega’s bezig te zien met de kinderen– én om de ouders zorgenloos te zien genieten!

Stories by Mabel

Ms. Lieke Biesemans
+32 (0)472.99.68.44
lieke@storiesbymabel.be